ಮೊದಲ ಪತ್ರ

ಮೊದಲ ಪತ್ರ ಬರೆದ ನೆನಪಿನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹಸಿಯಾಗಿದೆ ಮುಂಜಾವಿನ ಇಬ್ಬನಿ ತಬ್ಬಿದ ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ!
ಬಹುಶಃ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕನೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಇರ್ಬೇಕು "ಮಗಳಿಗೊಂದು ಪತ್ರ" ಅಂತ ಪಾಠಯಿತ್ತು. ಮನೆಲಿ ನಮ್ ತಂದೆ ಅವ್ರು ಹೇಳ್ಕೊಡ್ತ ಇದ್ರು ಮೊದ್ಲೆ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅದ್ರಲ್ಲೂ ವಿಜ್ಞಾನ ಟೀಚರ್ ಕೇಳ್ ಬೇಕಾ? ಮಕ್ಳಿಗೆ ಆದಷ್ಟೂ ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೇಳ್ಕೊಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೊ ಹುಚ್ಚು...

 ನಮ್ ಅಪ್ಪ ತಡ ಮಾಡ್ಲೆ ಇಲ್ಲ .. "ಮಗಳೇ ಅಣ್ಣುಗಂದು ಪತ್ರ ಬರಿ"ಅಂದ್ರು..ಹಾಗಂತ ನಮ್ ಅಣ್ಣ ಏನ್ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟೆನ್  ಹೋಗಿರ್ಲಿಲ್ಲ,ಮನೆಲೆ  ಇದ್ರು. ಇನ್ನೇನ್ ಆಮೇಲೆ ,ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಮ್ ಅಣ್ಣುನ್ನ ಹೊರಕ್ ದಬ್ಬಿ, ಬರಿಲಿಕ್ಕೆ ಹೋದ್ವಿ. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಎಕ್ಸೈಟ್ಮೆಂಟ್ , ನಳ- ದಮಯಂತಿ , ಪಾರಿವಾಳ ಕತೆ  ,ಅಂಚೆ ,ಪತ್ರ ಗಿತ್ರ ಅಂತ ಸುಮ್ನೆ ನಮ್ ಟೀಚರ್ ಬಾಯಲ್ ಕೇಳಿದ್ದು ,ಅದ್ ಹೇಗ್ ಬರ್ಯೋದು ,ಹೇಗ್ ತಲುಪ್ಸೋದು , ನೋಡಕ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹೇಗ್ ಇರುತ್ತೆ.. ಏನೇನೋ ಕುತೂಹಲ  ಕಾಡ್ತನೆ ಇದ್ವು.ಎಲ್ಲೊ ಅನಾಥವಾಗಿ ಕಪಾಟ್ನಲ್ಲಿ  ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆರ್ದು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕೈ ಗಿಟ್ಟರು.

 "ನಿಮ್ ಅಣ್ಣುಂಗೆ ಏನ್ ಹೇಳ್ ಬೇಕು ಕೇಳ್ ಬೇಕು ಬರ್ಯಮ್ಮ" ಅಂದ್ರು... (ನಿಜಾ ಏನ್ ಬರ್ದಿದ್ನೊ  ನೆನ್ಪಿಲ್ಲಾ )..ನಮ್ ಅಪ್ಪನ ಸಹಾಯ ತಗೊಂಡು,ಏನೇನೋ ಚಿತ್ತಾರ ಮಾಡಿ ,ಬರ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಆಯ್ತು, ಅಡ್ರೆಸ್ ಏನ್ ಬರಿಲಿ  ಅಂತ ಅಣ್ಣುನ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಅಡ್ರೆಸ್ ಬರ್ದಿ,ಪೋಸ್ಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಗೆ ಹಾಕೊದಂದೆ ಬಾಕಿ ಇದ್ದಿದ್ದು, ಮಾಮುಲಿ  ನಮ್ ಅಣ್ಣಂದ್ರುನ್ನ ಸೂಕ್ಲ್ಗೆ  ಬಿಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ನಮ್ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ತೋವಿನಕೆರೆ ಅಂತ ಹೋಗ್ಬೇಕಿತ್ತು..ತೀರಾ ಆ ಕಡೆ ಹಳ್ಳಿನೂ ಅಲ್ಲ ಈ ಕಡೆ ಸಿಟಿನೂ ಅಲ್ಲ ,ಅಲ್ಲೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಿತ್ತು .  "ಮಗಳೇ ಅಣ್ಣುಂಗ್ ಗೊತ್ತಾಗ್ದಲೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಗ್ ಹಾಕಿದಿನಿ,ಇನ್ನೇನ್ ೨/೩ ದಿನುಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪೋಸ್ಟ್ ಹೋಗುತ್ತೆ"ಅಂದ್ರು...

 ನನಿಗ್ ಅಂತೂ ಕುಂತಲ್ಲೆ ಕೂರ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ ನಮ್ ಅಣ್ಣ ಏನ್ ಅಂತಾರೊ ಹೊಗ್ಳುತನ ಅಥವಾ ಹುಗ್ಳುತನ ....ಆ ದಿನ ಬಂತು ಕೂಡ ಬಂದಿದ್ದೆ ತಡ ಕಾರ್ಡ್ ತಾಂಡು ದೀಪೂದ್ ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿ  "ಏನ್ ಪತ್ರ ಬರ್ದಿದ್ಯಾ. ?" ಅಂದ,,ಹುಂ..ಅಂದಿ ಎಲ್ಲಿಗ್ ಬಂತ್ ಅಂದೆ.. "ಕ್ಲಾಸಿಗ್  ಬಂದ್ ಕೊಟ್ರು, ನಮ್ ಮಾಷ್ಟ್ರು ಏನಪ್ಪಾ ನಿನ್ ತಂಗಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಗಿದರಾ ಅಂತಾ ಕೇಳಿದ್ರ ಅಂತಾ ಹೇಳ್ದ...(ಅಷ್ಟೇ ಕೂಡ ನನಿಗ್ ಮಾತಾಡಿರೊದ್  ನೆನ್ಪಿರೊದು)

 ನಿಜಾ ಊರಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳು ತುಂಬಾನೇ ಸೊಗಸಾಗಿದ್ವು...!ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ದೆ ಇರುವ್ಗಲೆ ಅಲ್ವಾ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಗ್ಲಿ ,ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ಮೌಲ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗೊದು.ಇರೋ ಒಬ್ ತಂಗಿನೂ ರಾಖಿ ಕಟ್ಟಲ್ವಲ್ಲಾ ಅಂತ ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಕಿಂತ ಮಂಚೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು..


                                                                                                          9/8/2024

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು

ಕಾಮೆಂಟ್‌‌ ಪೋಸ್ಟ್‌ ಮಾಡಿ

ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನ ಜನಪ್ರಿಯ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು

ವರುಣ ರಾಗ

ಇಮೇಜ್
ಅವಳೋ ಮಾತಿನ ಮಲ್ಲಿ....ಆದರೆ ಆ ಒಂದು ಭೇಟಿ ಮಾತ್ರ  ಅವಳನ್ನ ತೀರದ ಮೌನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿತ್ತು. ಈ ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯೇ ಕೊನೆಯ ಭೇಟಿ ಎಂದು ನೆನೆದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ನೆಪ ಹೇಳಿ ಮುಂದುಡುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗಾಗ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ "ಯಾವಾಗ ಸಿಗುತ್ತಿರಾ?" ಎಂಬ ಅವನಿಂದ ಬರುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಓದಿ,ದಿನ ಪೂರ ಖುಷಿ ಪಡುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತು ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಲು  ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.ಹೀಗೆ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಾಳಾಯಿತು , ಅವಳೆಷ್ಟು ದಿನ ನೆಪವೊಡ್ಡಿಯಾಳು, ಆ ಭೇಟಿಗೆ ಒಪ್ಪುವ ದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಒದಗಿತು. ಅವಳಿಗೋ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ,ಮಾತಾನಾಡುವ ಖುಷಿ ಒಂದು ಕಡೆಯಾದರೆ, ಇದ ನಂತರ ಫೋನಾಗಲಿ, ಮೇಸೆಜ್ ಆಗಲಿ ಅವನಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ಅವಳ ಮನ ವ್ಯಾಕುಲತೆಗೆ ತುತ್ತಾಗುತಿತ್ತು. ಆ ದಿನ ಅವಳಿಗೋ ಹೇಳ ತೀರದ ಆನಂದ, ಆಕೆ ಎಂದೂ ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಹುಡಿಗೆಯೇ ಅಲ್ಲ,ಅವತ್ಯಾಕೊ ಒಂಚೂರು ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಮನಸ್ಸಾಯ್ತು, ಶುಭ್ರ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರದ ಚೂಡಿದರ್,ಹಣೆಯ ನಡುವಲ್ಲಿ ಕಂಡರೂ ಕಾಣದಂತಿರುವ ಬಿಂದಿ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಗಾಳಿಲಿ ಮುಂಗುರುಳನ್ನು ಸರಿಸಲ್ಲಿಕ್ಕೆ ಪುಡಿಗೂದಲು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು,ಇದಿಷ್ಟೇ ಅವಳ ಅಲಂಕಾರ.ಆ ದಿನ  ಸೂರ್ಯ ಮೋಡದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದವು.ಆಕೆ ಅವಳ ಮನೆಯಿಂದ ಬಸ್ ಹತ್ತ...
ಇನ್ನಷ್ಟು ಓದಿ

ದೂರವಾಗುವ ಕ್ಷಣಗಳು ಯಾಕಿಷ್ಟು ಸುಂದರ?!

ಇಮೇಜ್
ಗೊತ್ತೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಆಲ್ರೆಡಿ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷ ಆಯ್ತು, ಇನ್ನೂ ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೈಸೂರ್ಗೆ ಬಂದಗ್ ಇದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡ್ಲಿ ಅಂತನೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ, ಈ ಮೂರ್ ವರ್ಷದ ನೆನಪ್ನ ಮೂರ್ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಇಳ್ಸಕ್ ಆಗುತ್ತಾ!? ನಾನು ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಸಲುವಾಗಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಎಲ್ರೂ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಅಂತ ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ರೆ ನಾನ್ ಒಬ್ಳೆ ಮೈಸೂರ್ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಹಾಗ್  ನೋಡುದ್ರೆ ನಮ್ಮೂರ್ಗೆ ಬೆಂಗ್ಳೂರೆ ಹತ್ರ. ಎಲ್ರಿಗೂ ಮೈಸೂರು ಅಂದ್ರೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಪ್ಲೇಸ್ ಅಲ್ವಾ ?! ಹೇವನ್ ಪ್ಲೇಸ್ ತರನೇ. ನಮ್ ತಾಯಿ ಅವ್ರ್ ತಂಗಿ ಅಂದ್ರೆ ನನಿಗ್ ಆಂಟಿ  ಅವ್ರ್ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿದ್ರು, ನಾವ್ ಚಿಕ್ಕೊರಿದ್ದಾಗ ಎರಡ್ ಮೂರ್ ಸಲ ಬಂದಿದ್ ಉಂಟು ಆದ್ರೆ ಜಂಬೂಸವಾರಿ ನೋಡೋ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮಾತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿರ್ಲಿಲ್ಲ.  ನಾನ್ ಆಂಟಿ ಮನೆಯಿಂದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಓಡಾಡೋದು ಅಂತ ಆಯ್ತು. ಹೊಸ ಜಾಗ, ಹೊಸ ಜನ, ಹೊಸ ಕಾಲೇಜು ಒಂಚೂರ್ ಭಯಯಿತ್ತು.ಎಷ್ಟೊ ಸಲ ಅನ್ಸೊದು ಸುಮ್ನೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲೆ ಸಿಗೋ ಕೋರ್ಸ್ಗೆ ಹೋಗೋದ್ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಗ್ ಬರೋದ್  ಬೇಕಿತ್ತಾ? ಅಂತ.  ಫಸ್ಟ್ ಡೇ ಕಾಲೇಜು, ನಮ್ ಕಾಲೇಜ್ಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಂದ್ರೆ ಎರಡ್ ಬಸ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಕನ್ ಪ್ಯೂಸಿಂಗ್ ಯಾವ್ ಸರ್ಕಲ್ , ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಲ್ ಒಂದೆ ತರ ಕಾಣುತ್ತೆ, ಹೋಗೋಕ್ಕೊಂದ್ ದಾರಿ, ಬರಕ್ಕೊಂದ್ ದಾರಿ, ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ ಒಂದ್ಕಡೆ, ಸಿಟಿ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗ ಬಸ್ ಒಂ...
ಇನ್ನಷ್ಟು ಓದಿ