ಸಂಪಿಗೆ

ಮೊದಲ ಪತ್ರ ಬರೆದ ನೆನಪಿನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹಸಿಯಾಗಿದೆ ಮುಂಜಾವಿನ ಇಬ್ಬನಿ ತಬ್ಬಿದ ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ! ಬಹುಶಃ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕನೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಇರ್ಬೇಕು "ಮಗಳಿಗೊಂದು ಪತ್ರ" ಅಂತ ಪಾಠಯಿತ್ತು. ಮನೆಲಿ ನಮ್ ತಂದೆ ಅವ್ರು ಹೇಳ್ಕೊಡ್ತ ಇದ್ರು ಮೊದ್ಲೆ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅದ್ರಲ್ಲೂ ವಿಜ್ಞಾನ ಟೀಚರ್ ಕೇಳ್ ಬೇಕಾ? ಮಕ್ಳಿಗೆ ಆದಷ್ಟೂ ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೇಳ್ಕೊಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೊ ಹುಚ್ಚು...  ನಮ್ ಅಪ್ಪ ತಡ ಮಾಡ್ಲೆ ಇಲ್ಲ .. "ಮಗಳೇ ಅಣ್ಣುಗಂದು ಪತ್ರ ಬರಿ"ಅಂದ್ರು..ಹಾಗಂತ ನಮ್ ಅಣ್ಣ ಏನ್ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟೆನ್  ಹೋಗಿರ್ಲಿಲ್ಲ,ಮನೆಲೆ  ಇದ್ರು.  ಇನ್ನೇನ್ ಆಮೇಲೆ ,ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಮ್ ಅಣ್ಣುನ್ನ ಹೊರಕ್ ದಬ್ಬಿ, ಬರಿಲಿಕ್ಕೆ ಹೋದ್ವಿ. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಎಕ್ಸೈಟ್ಮೆಂಟ್ , ನಳ- ದಮಯಂತಿ , ಪಾರಿವಾಳ ಕತೆ  ,ಅಂಚೆ ,ಪತ್ರ ಗಿತ್ರ ಅಂತ ಸುಮ್ನೆ ನಮ್ ಟೀಚರ್ ಬಾಯಲ್ ಕೇಳಿದ್ದು ,ಅದ್ ಹೇಗ್ ಬರ್ಯೋದು ,ಹೇಗ್ ತಲುಪ್ಸೋದು , ನೋಡಕ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹೇಗ್ ಇರುತ್ತೆ.. ಏನೇನೋ ಕುತೂಹಲ  ಕಾಡ್ತನೆ ಇದ್ವು.ಎಲ್ಲೊ ಅನಾಥವಾಗಿ ಕಪಾಟ್ನಲ್ಲಿ  ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆರ್ದು ಪೋಸ್ಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕೈ ಗಿಟ್ಟರು.  "ನಿಮ್ ಅಣ್ಣುಂಗೆ ಏನ್ ಹೇಳ್ ಬೇಕು ಕೇಳ್ ಬೇಕು ಬರ್ಯಮ್ಮ" ಅಂದ್ರು... (ನಿಜಾ ಏನ್ ಬರ್ದಿದ್ನೊ  ನೆನ್ಪಿಲ್ಲಾ )..ನಮ್ ಅಪ್ಪನ ಸಹಾಯ ತಗೊಂಡು,ಏನೇನೋ ಚಿತ್ತಾರ ಮಾಡಿ ,ಬರ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಆಯ್ತು, ಅಡ್ರೆಸ್ ಏನ್ ಬರಿಲಿ  ಅ...