ಸಂಪಿಗೆ

ಗೊತ್ತೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಆಲ್ರೆಡಿ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷ ಆಯ್ತು, ಇನ್ನೂ ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೈಸೂರ್ಗೆ ಬಂದಗ್ ಇದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡ್ಲಿ ಅಂತನೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ, ಈ ಮೂರ್ ವರ್ಷದ ನೆನಪ್ನ ಮೂರ್ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಇಳ್ಸಕ್ ಆಗುತ್ತಾ!? ನಾನು ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಸಲುವಾಗಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಎಲ್ರೂ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಅಂತ ಬೆಂಗ್ಳೂರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ರೆ ನಾನ್ ಒಬ್ಳೆ ಮೈಸೂರ್ ಕಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಹಾಗ್  ನೋಡುದ್ರೆ ನಮ್ಮೂರ್ಗೆ ಬೆಂಗ್ಳೂರೆ ಹತ್ರ. ಎಲ್ರಿಗೂ ಮೈಸೂರು ಅಂದ್ರೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಪ್ಲೇಸ್ ಅಲ್ವಾ ?! ಹೇವನ್ ಪ್ಲೇಸ್ ತರನೇ. ನಮ್ ತಾಯಿ ಅವ್ರ್ ತಂಗಿ ಅಂದ್ರೆ ನನಿಗ್ ಆಂಟಿ  ಅವ್ರ್ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿದ್ರು, ನಾವ್ ಚಿಕ್ಕೊರಿದ್ದಾಗ ಎರಡ್ ಮೂರ್ ಸಲ ಬಂದಿದ್ ಉಂಟು ಆದ್ರೆ ಜಂಬೂಸವಾರಿ ನೋಡೋ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮಾತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿರ್ಲಿಲ್ಲ.  ನಾನ್ ಆಂಟಿ ಮನೆಯಿಂದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಓಡಾಡೋದು ಅಂತ ಆಯ್ತು. ಹೊಸ ಜಾಗ, ಹೊಸ ಜನ, ಹೊಸ ಕಾಲೇಜು ಒಂಚೂರ್ ಭಯಯಿತ್ತು.ಎಷ್ಟೊ ಸಲ ಅನ್ಸೊದು ಸುಮ್ನೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲೆ ಸಿಗೋ ಕೋರ್ಸ್ಗೆ ಹೋಗೋದ್ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಗ್ ಬರೋದ್  ಬೇಕಿತ್ತಾ? ಅಂತ.  ಫಸ್ಟ್ ಡೇ ಕಾಲೇಜು, ನಮ್ ಕಾಲೇಜ್ಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಂದ್ರೆ ಎರಡ್ ಬಸ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಕನ್ ಪ್ಯೂಸಿಂಗ್ ಯಾವ್ ಸರ್ಕಲ್ , ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಲ್ ಒಂದೆ ತರ ಕಾಣುತ್ತೆ, ಹೋಗೋಕ್ಕೊಂದ್ ದಾರಿ, ಬರಕ್ಕೊಂದ್ ದಾರಿ, ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಷನ್ ಒಂದ್ಕಡೆ, ಸಿಟಿ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗ ಬಸ್ ಒಂ...